Book Review, Dutch, literature, Post

Recensie “En we noemen hem” van Marjolijn van Heemstra

Titel: En we noemen hem
Auteur: Marjolijn van Heemstra
Publicatie: Das Mag
Publicatie datum: 4 mei 2017
Genre: contemporary

Spoilers: Geen directe spoiler, maar ik geef wel een oordeel over het einde
Rating: (3/5)

Een zwangerschap in het teken van de oorlog.
Marjolijn van Heemstra had jarenlang een held. Een oudoom die net na de oorlog met ‘een bommetje’ een ‘verraaier’ zou hebben omgebracht. In de familie stond hij bekend als verzetsheld, liefkozend ‘Bommenneef’ genoemd. Marjolijn zou zelfs haar eerste zoon naar hem vernoemen. Als ze daadwerkelijk zwanger is van haar eerste zoon, zoekt ze meer over haar verzetsheld uit en ontdekt ze steeds meer zaken die ze liever nooit had willen weten. De twijfels groeien. Wie was deze schimmige man voor wie de oorlog nooit geëindigd is? Kan ze haar zoon wel opzadelen met de geschiedenis die met deze naam gepaard gaat?
En we noemen hem is een razend spannende zoektocht (met een strenge deadline: een baby) die grote vragen opwerpt over goed en fout, over terrorisme en over de vraag wat een pasgeboren baby met z’n voorouders te maken heeft.” [Goodreads]

Dit boek moest ik voor mijn opleiding lezen voor een vak over literatuurkritiek. Daarvoor had ik dit boek ook al in de boekwinkel zien liggen en wilde ik het stiekem ook al wel lezen. Grotendeels komt dit doordat de kaft zo mooi is vormgegeven, want het verhaal sprak mij niet heel veel aan. Ik houd niet zo van boeken die over de tweede wereldoorlog gaan, ook niet als ze in het nu afspelen. Ik was echter positief verrast over het verhaal en ik heb het boek in twee avonden uitgelezen.

Toen ik het boek net gekocht had wilde ik het nog niet meteen lezen, omdat ik nog in een ander boek bezig was, maar nadat ik de eerste pagina gelezen had kon ik niet meer stoppen en heb ik meteen het halve boek doorgelezen. Het verhaal grijpt je eigenlijk meteen vast en ik had heel veel moeite om tussendoor het boek weg te leggen.

Hoelang duurt een oorlog echt? Die vraag wordt achterop de roman En we noemen hem van Marjolijn Heemstra gesteld en dat is ook een van de hoofdvragen van deze roman. De roman gaat over Marjolijn, die in verwachting is van haar eerste kindje. Het kindje wordt een zoon en als achttienjarige had Marjolijn haar oma belooft om haar eerste zoon naar ‘Bommenneef’ Frans Julius Johan te noemen. Marjolijn had dit altijd op verjaardagen en feestjes verteld, maar nu het moment daar is, twijfelt ze of ze haar zoon wel naar Bommenneef moet vernoemen, want een naam heeft veel betekenis. Marjolijn gaat het verhaal van Bommenneef onderzoeken en komt tot de conclusie dat ze minder van Bommenneef wist dan ze had verwacht.

Door het onderzoek worden vragen beantwoord, maar ontstaan er ook weer andere vragen. Door alle vragen bleef ik nieuwsgierig naar de rest van het verhaal en door het spoor van Marjolijn te volgen zit er een spanning in het verhaal. Ik bleef mij afvragen waar het verhaal zal eindigen en wat voor consequenties het verhaal van Bommenneef heeft.

Er komt ook spanning in het verhaal doordat er een tijdsdruk achter het onderzoek zit. Marjolijn is zwanger en ze heeft tot de geboorte van haar zoon de tijd om te beslissen of Frans Julius Johan de naam van haar kindje gaat worden. De hoofdstukken van de roman zijn ingedeeld naar het aantal weken of dagen die Marjolijn nog heeft om haar onderzoek uit te voeren en naarmate het verhaal vordert worden die weken natuurlijk almaar minder, waardoor het verhaal zich naar een climax werkt. Helaas is de climax een lichte teleurstelling, want er blijven nog veel vragen onbeantwoord.

En we noemen hem is een roman die de lezer meteen vastgrijpt. Marjolijn neemt de lezer op een zoektocht naar het verleden en maakt het verleden ook actueel door met overlevenden van de oorlog te spreken en door het oorlogsverleden te koppelen aan haar zwangerschap. Daarnaast laat ze zien dat de oorlog nog steeds relevant is door zich af te vragen hoelang een oorlog duurt. In verschillende passages in het boek wordt duidelijk dat de oorlog inderdaad nog steeds voortduurt. De oorlog leeft voort in de verhalen van families, maar ook in de archieven die nog steeds bezocht worden en waar nog steeds onderzoek naar de Tweede Wereldoorlog gedaan wordt. Er worden nog dagelijks documenten doorzocht op zoek naar antwoorden over gebeurtenissen, families of over mensen die aan die families verbonden zijn. Deze roman laat zien dat de Tweede Wereldoorlog op een bepaalde manier nog niet helemaal over is.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s